اثرات بیکاری در جامعه آخوند زده ایران

صف بیکاران در ایران و  فساد حکومت آخوندی

اثرات بیکاری در جامعه آخوند زده ایران

هر ساله تعداد کثیری از ایرانیان به خارج از کشور مهاجرت می کنند و برای یک زندگی بدون دغدغه راهی دیار غربت می گردند. بر حسب یک آمار حداقل هر ساله ۲۰۰,۰۰۰ نفر به عناوین مختلف از کشور خارج می گردند به امید آینده ای روشن و بهتر. این سئوال که چه درصدی موفق می گردند و یا شکست می خورند سئوالی جدا که برای مطالعه جدی ان ابتدا باید به چرایی خارج شدن از کشور پرداخت.

واقعیت های بارز و مسلم در رابطه با فرار مغزها از ایران را می توان در موارد زیر مشاهده کرد. 
کمبود و یا عدم مدیریت موفق و صحیح 
کمبود و یا عدم ایجاد بازار کار متناسب با نیازها
فشار های فزاینده مالی و مذهبی
کمبود و یا عدم مدیریت موفق و صحیح

اضطراب و دغدغه فردا در مورد پرداخت هزینه خانه و زندگی، پیدا کردن کار و یا کار های مناسب که بتواند پاسخگو نیاز های مالی فرد و خانواده او باشد. مشکل اکثر جوانان ایرانی است که در گوشه خانه ها تنها به  پر کردن فرم های استخدام مشغولند. عدم مدیرت کارآمد و موفق یکی از مسائل اساسی و ریشه ای در جامعه ایرانی است. حسن دانشجو رشته روانشناسی می گوید با تمام سخت کوشی و مطالعات جانبی و فعالیت های عملی جهت رسیدن به شغل مورد علاقه ام موفق به دست یافتن به کار نمی شوم زیرا صلاحیت مرا فردی تعیین می کند که بر مسند قدرت نشسته و آنطور که دوست دارد عمل می کند نه برحسب تخصص و کفایت شغلی. حسن می گوید با داشتن خانواده و فرزند پس از اینهمه تحصیل و کوشش حال می بینم که کار من اشتباه محض بوده است زیرا دوستانی که تحصیل را به کنار گذاشتند و به کارهای آزاد دست زده اند  اکنون از زندگی لذت می برنند و یا حداقل همچون هر روز مثل من ۱۰۰ فرم استخدامی را پر نمی کنند.

کمبود و یا عدم ایجاد بازار کار متناسب با نیازها
بارها دولتمردان ایرانی و رهبران دولتی صحبت از اشتغال زدایی کرده اند و برای جلب نظر نسل جوان خصوصا در دورههای انتخاباتی شعار های زیبا داده اند ولی متاسفانه در عمل موقعیت های چندانی بوجود نیامده است. چرا؟ علی دانشجوی تهرانی می گوید این عمل تیشه بر ریشه گذاشتن اعتبار تحصیل و دانش آموزی در ایران است. در جاییکه دختران و پسران ایرانی در سنین پایین دست به خود فروشی می زنند (بر حسب یک امار سن خود فروشی در شهرستان ها به ۱۳ سال می رسد) و پس از مدتی این طرز تفکر را الگو خود می کنند که اگر می توان یک شبه درآمد یک ماه کار را بدست آورد چرا باید رفت و خود را به دردسر انداخت.

فشار های فزاینده مالی و مذهبی
ساده انگاری و ترویج فرهنگ قدرت مداری و فشارهای مذهبی عامل دیگر دربرون راندن جوانان ایرانی به خارج از کشور می باشد. یکی از معضلات جامعه ایرانی باور مداری و تظاهر بیش از حد به آن می باشد. محسن ازاصفهان می گوید دیگر از همه چیز خسته شده ام و حالم از همه چیز بهم می خورد. هر کاری که برای آن پاسخی نیست یک توجیه برای آن متصور است. خواست خداست، اراده خدا در حق تو این هست. اگر بخواهی حرف بزنی می گویند کفر نگو سنگ می شوی. اگر این خدا را نخواهیم به چه کسی باید شکایت کرد.متاسفانه در کشورهای همانند ایران زندگی جزیی از باورهای مذهبی است در صورتیکه در اروپا و امریکا باورهای مذهبی جزیی از زندگی هستند. این موضوع یعنی ترویج فرهنگ قدرت مداری و فشارهای مذهبی در کشور ما نه تنها باعث تخریب باورهای مذهبی است بلکه تخریب کننده نیروی نسل جوان است که زندگی را زمانی پوچ و گذرا می داند. در نتیجه این طرز تفکر فرد هیچ مسئولیتی را در قبال عملکرد و رفتارهای خود نمی بیند.

چگونه می توان در صدد حل این مشکل برآمد

فقط به یک صورت به اینهمه فساد و ظلم میتوان خاتمه داد و آنهم با سرنگونی این نظام سراپا فساد چه به لحاظ اجتماعی چه به لحاظ اقتصادی و چه به لحاظ فرهنگی که مروج و ترویج کننده آن آخوندهای جنایتکاری هستند که در صدر حکومت با اعوام و انصارشان هستند و 4 درصد جامعه را در دست دارند ولی همه قدرت و اقتصاد ایران را در دست دارند در نتیجه مردم ما روز به روز فقیرتر میشوند و به روزگار سیاه تری کشانده میشوند . در نتیجه تنها راه علاج سرنگونی این نظام آخوندی است و بس .