 |
| گرانی کمرشکن ارمغان حکومت آخوندی |
گرانی کمرشکن در ایران آخوند زده باعث فقر و فساد شده است
از
آغاز
سال
جاری
قیمت
کالاهای
اساسی در ایران آخوند زده افزایش داشته و طی هفتههای
گذشته
گرانی
شتاب
و
شیب
تندتری
به
خود
گرفته
و
دولت
عاجز
از
کنترل
بازار
بوده
است. در ایران افزایش قیمت کالاهای اساسی از نیمه دوم سال ۹۶ آغاز شد. برخی از اقلام مصرفی تا پنجاه درصد گرانتر
شد. در ادامه این روند، نرخ کالا و خدمات طی دو ماه گذشته بهگونهیی صعودی ادامه یافته و معیشت حدود نیمی از جمعیت را تحت تاثیر قرار داده است.
نرخ
مواد
غذایی
در
ایران
روزبهروز بیشتر میشود. بخشی از جمعیت امکان تهیه یک وعده غذای گرم در روز را ندارد.
مهمترین
علت
اصلی
افزایش
قیمت
کالا
در
ماههای پایانی سال گذشته، التهاب ارزی و پیامدهای روانی آن بوده است. ریال نزدیک به نصف ارزش رسمی خود را از دست داد و نرخ دلار در بازار غیررسمی از 10000هزار تومان نیز عبور کرد. در چنین وضعیتی خروج آمریکا از توافق هستهیی
و
امکان
بازگشت
تحریمها نیز رشد قیمتها را تحریک و بازار را تحت تاثیر قرار داده است.
طی چند ماه گذشته قیمت مرغ در کشور بیش از ۳۰۰۰ تومان در هر کیلو افزایش یافت. بسیاری از تولیدکنندگان افزایش قیمت نهادههای دامی را عامل بالا رفتن قیمت میدانند. سایت مشرق
اوضاع هزینه ها برای فرزندآوری در سال
1397 بدتر نیز شده است.
اگر از هزینه های سرسام آور بیمارستان ها چشم پوشی کنیم، به رشد چشمگیر قیمت پوشک نوزادان به دلیل نوسانات نرخ دلار و احتکارهای صورت گرفته در ماه های اخیر و همچنین کمبود شیرخشک خواهیم رسید. همچنین اگر از این موارد نیز بگذریم به موضوع پرداخت نشدن یارانه نوزادان متولد شده از ابتدای سال
1397 تاکنون خواهیم رسید. هر چند که یارانه 45 هزار و
500 تومان ماهانه اکنون دیگر حتی کفاف خرید یک بسته پوشک برای نوزادان را هم نمی دهد اما همین یارانه هم توسط دولت قطع شده است. سایت جنوب نیوز
قیمت خانه آن قدر گران است که خریدن آن برای عده کثیری به رویا تبدیل شده است، خودروسازان داخلی هم در غیاب رقیب و در سایه انحصار، هرازگاهی با اجازه و بدون ارتقای لازم کیفیت، قیمت تولیدات خود را افزایش می دهند این دو گرچه از ضروریات زندگی محسوب می شود اما قطعا به هیچ عنوان اهمیتی در حد سفره و معیشت عامه مردم ندارند، سفره و معیشتی که متاسفانه برای عده قابل ملاحظه ای از افراد جامعه به دشواری تامین می شود، آن هم در شرایطی که اجاره های سرسام آور خانه ها و مغازه ها و دریافت حقوق های حداقلی کارگری و کارمندی و بازنشستگی عرصه را بر این اقشار تنگ تر کرده است اما آن چه این روزها بیش از دیگر امور موجبات دلخوری اکثر مردم را فراهم آورده، گرانی بی حساب و کتاب بسیاری از ارزاق و مایحتاج عمومی است. گرانی هایی که هر از چندی بی رحمانه چنگ به جیب ها و کیسه های نه چندان پر مردم می زند و آه از نهاد «کم درآمدها» که تعدادشان هم کم نیست درمی آورد، گرانی هایی که آن قدر تکرار شده که علاوه بر به ستوه آوردن مردم، ایشان را از شنیدن و تکرار وعده های مسئولان برای کنترل و مهار قیمت ها به مرز بیزاری رسانده است.
نباید فراموش کرد که فقر و گرانی در تاریخ معاصر ایران همواره به مثابه جرقه و انگیزهای برای قیامها و شورشها و انقلابات عمل کرده است. برای نمونه میتوان به موارد زیر اشاره کرد.
قیام مردم علیه گران شدن قیمت قند در دوره قاجاریه عینالدوله
والی
تهران،
شورش معرف به «شورش نان» در جلو مجلس شورای ملی در دوران صدارت قوامالسلطنه 1321.
در نهایت این که در شرایط ساختار اقتصاد ی فعلی زمینه برای قیامهای پیاپی مردم نیز فراهم میشود
و
قطبهای قدرت و مافیای ثروت نیز که در داخل حکومت بوجود آمده است به هیچکس
پاسخگو
نمیباشند و تظاهرات اخیر هم دقیقاً نشانگر اینست که مردم ایران دیگر کلیت این نظام را نمیخواهند و خواهان سرنگونی این نظام هستند
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر